مشت می كوبم بر در

        پنجه می سايم بر پنجره ها

                   من دچار خفقانم ، خفقان !

 من به تنگ آمده ام ، از همه چيز

    بگذاريد هواری بزنم :

                             آی !

با شما هستم !

                       اين درها را باز كنيد !

 من به دنبال فضايی می گردم :

لب بامی ،

          سر كوهی ،

                   دل صحرايی ،

                           كه در آنجا نفسی  تازه كنم

 آه ! 

             می خواهم فرياد بلندی بكشم

 كه صدايم به شما هم برسد !

 من به فرياد ،

         همانند كسی

              كه نيازی به تنفس دارد ،

مشت می كوبد بر در،

                   پنجه می سايد بر پنجره ها ،

                                                 محتاجم

          من هوارم را سر خواهم داد !

                            چاره ی درد مرا بايد اين داد كند

 از شما "خفته ی چند!"

         چه كسی می آيد با من فرياد كند؟؟!

 

سلام به همه ی 88 های عزیز ............................

همه میگن که آقا مهدی این جریان 88 چیه.............؟

راسیاتش وقتی که من سوم راهنمایی بودم با چند نفر از بچه ها قرار گذشتیم که چند سال بعد یه قرار بزاریم ببینیم هر کسی تو آینده واسه خودش چه جور آدمی شده واین شد که ما این قرار و بزاریم......................

1388/8/8

ساعت 8 شب..........

1- احسان مجیدی ( پایه گزار قرار 88 )

2- احسان ایزدی یار

3- آرش یزدان پناه

4- سجاد بنی یعقوب

5- سجاد سالک فرد

6- محمد رضا داودی

7- عبدالرضا بهشتی

8- جناب آقای گل شناس

9- مهدی خلیلی

10-مهدی رئیسی(کوچیک همه)

بچه ها یادتون نره  ها............

                        

     

                                  

عشق را به کسي هديه کن که لايق آن باشد نه تشنه چون تشنه روزي سيراب خواهد شد

 

 

غم میون دو تا چشمون قشنگت لونه کرده

شب تو موهای سیاهت خونه کرده

دو تا چشمون سیاهت مثل شبهای من

سیاهیای دو چشمت مثل غم های من

غربت من هر چی که هست از با تو بودن بهتر

آخر خط زندگی این نفسای آخر

وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سیر میشم

وقتی با یه زخم زبون از این و اون دلگیر میشم

این آخر راه دیگه باید که تنها

تنها تو اوج بی کسی تو غربت آروم بگیرم

باید برم باید برم باید که بی توبپ

آخ که چه سنگین میزنه این نفسای آخرم

سکوت من نشونه ی رضایتم نیست میدونی

گلایه هام میتونی از  توی چشمام بخونی!

بگو آخه جرمم چیه که باید این جور بسوزم

هیچی نگم داد نزنم لبام رو هم بدوزم

در به در غزل فروش منم که گیتار میزنم

با هر نگاه به عکست انگار من خودم دار میزنم

نفرین به عشق به عاشقی نفرین به بخت و سرنوشت

به اون نگاه که عشقت تو سرنوشت من نوشت

نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق من و تو

به اون ساده بودن من یا اون دت سیاه تو

با تمام وجودم فریاد میزنم:

چه کسی خواهد دید مردنم را بی تو

و گاه تاریکی شب خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید؟

چه کسی باور کرد جنگل جان مرا آتش عشق تو خاکستر کرد!

هیچ حرف دگری نیست که با تو بزنم...!

 

تو نمیفهمی اندوه مرا...!

 

چه بگویم به ای رفته ز دست ...!

 

شدم از مستی چشمان تو مست...!

 

شده ام سنگ پرست...!

 

مرگ بر ان که دلش را به دل سنگ تو بست...!(مریم)